قول و غزل

 
بررسی یک شعر از خانم سیده سارا شفیعی در روز 5 خرداد 88
نویسنده : کانون اندیشه جوان - ساعت ۸:٠٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٥ خرداد ۱۳۸۸
 

تمام لحظه‌ها سکوت کرده‌اند

زمین ز فرط شرمساری‌اش نفس نمی‌کشد

و چشم‌های من سؤال می‌کنند

که های ای بشر

این در همان سرایی نیست

که آورندگان وحی

برای آمدن اجازة دخول می‌گرفته­اند؟

و من سکوت می‌کنم

و عاقبت سکوت مرگبار لحظه‌ها شکست

پرستو از میان آشیان پرید

شروع شد گریة شبانه علی برای چاه

و ضجه‌های کودکانة یتیمکان بی­گناه

صدای ناله‌ای بلند می‌شود

صدای کیست؟

دختری که بعد از این هزار بار داغدار یاس می‌شود

و هیچ‌کس در آن میان

جواب این سؤال ناتمام را به من نداد

که این عقوبت کدام کار کرده یا نکرده بود؟

 

 

 

سیدهانی رضوی: ایشان مدتی است در حال گذار است. وزن را خوب پیدا کرده. بعد از پرسش اول، شاید کل شعر باید در سکوت خلاصه شود.

فرخ حاجی‌علی: و اینکه این قدر اسم‌ها نیاید.

سیدهانی رضوی: صراحت، هر قدر کمتر باشد بهتر است.

فرخ حاجی‌علی: مادر حسین، همسر علی، دختر حضرت محمد(ص)، اینها نباشد و متن برساند بهتر است.

نیره سلیمی: شریعتی قبلا جواب سؤال شما را داده و گفته «فاطمه فاطمه است.»

سیده سارا شفیعی: من اول آخر شعر را گفتم بعد اولش را.

سیدهانی رضوی: نوشته‌های شما از نثر ادبی به سمت شعر حرکت کرده. صراحت نداشته باشد. صراحت قاتل شعر است. پرسشی که به سکوت ختم می‌شود بهتر است.

سیدهانی رضوی: دربارة «ای بشر» هم می‌توان بحث کرد.

مرتضی آل‌کثیر: اشکالی که به این شعر وارد است این است که کار شعر گزارش واقعه نیست.

سیدهانی رضوی: ایشان الان وزن را خوب دریافته. صراحت را باید بگیریم.

مرتضی آل‌کثیر: ما وقتی شعر آئینی را شروع کردیم، اولین شعرهایی که برای امام حسین گفته شد شعرهایی بود که می‌گفت این اتفاق بوده، یزید بوده و امام حسین بوده و هیچ قضاوتی نمی‌کردند و آن، شعرهایی بود که برای تعزیه استفاده می‌شد. بعد از آن شعرهایی بود که قضاوت می ‌ردند: لعنت بر یزید و... کم‌کم وارد شعرهای کنایی شدیم: در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا                 سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

شعر امروز، مثل شعر علی معلم معترض است. ما را متهم می‌داند. یزید امروزی و امام حسین امروزی را زنده می‌کند. پس شعر آئینی این مسیر را طی کرد. اگر گزارش واقعه کنیم می‌شود نوع اول یا دوم. شاعر چیزهایی را می‌آفریند که گاهی فقط چشم را نوازش می‌دهد و دل را نوازش نمی‌دهد. متأسفانه ما باز درگیر این هم شدیم که آسیب می‌زند. چیزهایی که هیجان دارد شور دارد ولی شعور ندارد.

محمدحسین نعمتی: دربارة حضرت زهرا دست بر کمرنشنیدم. رفتن به سمت بحر طویل ممکن است آسیب بزند.

 

 


 
comment نظرات ()