تو، نرفتی که پیدایت کنم
همین جایی
در قلب ما
شعر دوم:
برای بینظیر بوتو:
چقدر ساده مُردی
بیآنکه نفس تازه کنی
همه آمدند
و تو رفتی...
محمدرضا وحیدزاده: «همه آمدند و تو رفتی» مربوط به همان حادثة سیاسی بود؟
حسین منصوریان: چون وقتی که ایشان در بمبگذاری کشته شد همه دورش جمع شده بودند. همه آمدند اما تو رفته بودی.
محمدرضا وحیدزاده: نمیرساند.
سیدهانی رضوی: «من نفس تازه کردن» را نفهمیدم. چون تازه رسیده بود پاکستان؟
حسین منصوریان: بله.
محمدرضا وحیدزاده: یک حادثة سیاسی را توضیح داده بود.
سیدهانی رضوی: اگر کسی آن واقعه را نداند متوجه شعر نمیشود.
حسین منصوریان: باید اطلاعاتی در مورد آن حادثه بدهیم.
سیدهانی رضوی: این طوری از شعر، خارج میشود.
احسان پرسا: میتوانستید به «بینظیر» اشاره کنید به صورت شاعرانه. اسم «شعرشوندهای» دارد.
محمدرضا وحیدزاده: اسم خیلی خوبی دارد برای بازی کردن و ایجاد ایهام.
نظرات ()
